Тағы жаның тыншымай,

Атақ алдың бас көтерер тыңшыдай.

Өр намысың шыдатпады-ау. Кімге артық,

Үйде отырып басын бұғу сыншыдай?

Сеңді бұзған

Алғаш ерім – сен деген,

Сені қозғар қымбатшылық, шер-шемен.

Сенен басқа қымбатқа еш ұрынбай,

Сең болды ма көкіректер жел кеулеген?!.

Бекет бабам

Бозжырадан толғанып,

Ұлтына ұран сара сөзбен жол салып.

Елі-жұртын ертеңіне бастайтын,

Парасатты ерге тағылымын берді анық.

Жаңаөзенім! Ата-бабамнан аманат,

Оразмағанбет ахун күткен салауат.

Есенғали шайыр жырлап, Бесінбай

Ақындарың күнде күткен шапағат.

Әбіш қожа қолдаса – дауыл қозғалар,

Жұртың күткен  жақсы күнге қол созар.

Жаңаөзен! Қойнауыңда осынша

Қай күніңе де жараған қуат күшің бар!

Кеудеңде сенің

шамырқанса мұң-ызғар,

Менің де жаным өзегіңмен бір сыздар.

Ардың туын биіктетер жаңаөзен, 

Енді есең кетпесін жұлқар жауызға!

Жаңаөзен –

Ар-биіктің ағасы,

Елің қолдап жатыр саған жанашыр.

Ер қазақтың туын биік көтерген,

Өзің бүгін – өрлігімде дара шың!